พอเพื่อนพิมพ์ในกลุ่มว่า “แถวนี้มีร้านอะไรอร่อยบ้าง?” เราส่งพิกัดได้ทันที
“ร้านข้าวมันไก่ตรงหัวมุม อร่อยนะ สั่งไก่ต้มเลย แต่ถ้าไปเที่ยงต้องรอหน่อย”
พอจะเล่าเรื่องธุรกิจที่ตัวเองทำ แค่พิมพ์ว่า “ช่วงนี้ผมทำธุรกิจเสริมอยู่” บางทีก็อ่านทวนแล้วลบทิ้ง ทั้งที่คนปลายทางเป็นเพื่อนคนเดิม
เราเกร็งตั้งแต่ยังไม่ได้ส่ง เพราะเริ่มคิดแทนเขาแล้วว่า เขาจะรู้สึกไหมว่าเราทักมาเพื่อขายของ? ถ้าฟังแล้วเขาไม่สนใจ ครั้งหน้าจะคุยกันเหมือนเดิมหรือเปล่า?
ตอนแนะนำร้าน เราตอบคำถามที่เพื่อนอยากรู้
เพื่อนกำลังหาร้านกินข้าว เราเคยกินร้านนั้นพอดี เลยเล่าได้ว่าเมนูไหนชอบ ราคาเท่าไร และต้องรอนานแค่ไหน พอส่งพิกัดแล้ว เพื่อนจะไปหรือเปลี่ยนใจกินร้านอื่นก็เป็นเรื่องธรรมดา
เวลาจะแนะนำธุรกิจเครือข่าย ลองเริ่มจากคำถามแบบเดียวกันว่า ตอนนี้อีกฝ่ายอยากรู้อะไร และเรามีประสบการณ์อะไรที่ตอบเขาได้บ้าง?
เขาอาจสนใจแค่ว่ากาแฟที่เห็นในโพสต์หวานแค่ไหน หรืออาจกำลังมองหางานเสริมและอยากรู้ว่าคุณแบ่งเวลายังไง สองคนนี้มีเรื่องให้คุยกันคนละเรื่อง พอเราฟังให้ชัด ประโยคแรกก็พูดง่ายขึ้นเยอะ
ถ้าเขาถามเรื่องสินค้า ให้เล่าจากที่ใช้จริง
สมมติว่าเพื่อนเห็นรูปกาแฟที่คุณชงแล้วถามว่า “ตัวนี้หวานไหม?” คุณอาจตอบว่า
“สำหรับผมหวานนิด ๆ ครับ ถ้าเติมน้ำน้อยจะรู้สึกหวานขึ้น ผมชอบพกไปชงที่ทำงานเพราะสะดวก ตัวนี้ผมขายอยู่ด้วย ถ้าอยากดูส่วนผสม เดี๋ยวผมถ่ายฉลากให้ดูได้ครับ”
ประโยคแบบนี้บอกทั้งสิ่งที่คุณลองเองและความเกี่ยวข้องของคุณกับสินค้า พอเพื่อนตอบว่า “โอเค ขอบคุณ” บทสนทนาก็จบตรงนั้นได้สบาย ๆ เหมือนตอนที่เขาขอพิกัดร้านอาหาร
ถ้าเขาถามเรื่องธุรกิจ ให้เล่าว่าในหนึ่งวันคุณทำอะไร
ถ้าเพื่อนถามว่า “ที่ทำเป็นงานเสริม ต้องทำอะไรบ้าง?” คุณอาจเล่าให้เขาเห็นภาพแบบนี้
“ผมทำธุรกิจเครือข่ายเป็นงานเสริมครับ วันไหนมีเวลาหลังเลิกงาน ผมจะเขียนโพสต์จากสินค้าที่ลองใช้ แล้วก็ตอบคนที่ทักมาถามราคา บางวันใช้เวลาตรงนี้ประมาณชั่วโมงหนึ่ง ถ้าคุณอยากรู้ว่าเริ่มยังไงหรือมีค่าใช้จ่ายอะไรบ้าง ผมเล่าให้ฟังได้ครับ”
ถ้าเขาถามต่อเรื่องค่าใช้จ่าย ก็ตอบตามจริงว่ามีค่าอะไรบ้าง ถ้าเขาถามว่าเวลาหนึ่งชั่วโมงพอไหม ก็เล่าว่าคุณทำอะไรเสร็จในเวลานั้น และงานไหนที่ต้องกลับมาทำวันถัดไป รายละเอียดแบบนี้ช่วยให้เขาลองเทียบกับตารางชีวิตของตัวเองได้
คราวหน้าที่คุณพิมพ์ข้อความแล้วเริ่มเกร็ง ลองอ่านอีกครั้งแล้วถามตัวเองว่า “ถ้าเพื่อนอ่านจบแล้วเลือกไม่ถามต่อ เราจะยังคุยเรื่องอื่นกันได้เหมือนเดิมไหม?”
ถ้าคำตอบคือได้ ลองเริ่มจากประโยคที่คุณพูดกับเขาได้จริงสักประโยคครับ


